Джъракалуйс - ՃՐԱԳԱԼՈՒՅՑ

На 5-и януари  се извършва  литургията  на Джъракалуйс. Значението  на думата сама показва часът на литургията - тогава се запалват кандилата, т.е. вечерта. В тогавашната епоха на големите празници е имало обичай да се запалят кандилата и да се раздадат на присъстващите свещи, за да вземат огън от кандилата. Сега Джъракалуйс  се казват дните преди  Рождество и Великден.

Два пъти годишно преди литургиите за  Рождеството  и Възкресението,в църквите се чете обширни откъси от третата глава на пророка Даниил. Прочетеният откъс  представлява част от притчата за  указа на Вавилонският крал Навуходоносор. В него се разказва за  отказа на Даниил и неговите приятели, неподчинили се на заповедта на краля, която приканвала поклонение на идолите, признавайки истинския Бог. Когато дяконите четат откъсите, завесата на Олтара трябва да бъде спусната. Дяконите излизат зад  завесата, държейки в ръцете си свещи. Откъсът на текста на пророчеството на  Даниил, който те четат е написан върху свитък. Дяконите стоят в центъра и на висок глас четат текста. През времето на пленничеството младежите са били преследвани от краля заради несломимата си вяра. Тримата приятелите на Даниил - Седрак, Мисак и Абеднагов, са били хвърлени в пещта, а Даниил е бил хвърлен в клетката на лъвовете, обаче  Бог спасил всеки един от тях. Хвърлените в пещта  младежи и тяхно спасяване  крие  в себе си един красив символ. Огънят символизира греховете, а младежите са хора, които Христос спасява от греховете  и от гибелта. Това се отбелязва всеки ден на Сутрешните литургии в проповедта на дякона, където Христос слиза в пламъците на пещта и спасява младенците от халдейците.

Превод от арменски език Алвард Патваканян


ՃՐԱԳԱԼՈՒՅՑ

Հունվար 5-ին Հայաստանեայց Առաքելական Սուրբ եկեղեցիներում մատուցվում է Ճրագալույցի Պատարագ: Բառն ինքն արդեն հուշում է պատարագի մատուցման ժամը` երբ սկսում են ճրագները լուցանել` վառել, այսինքն` երեկոյան: Նախկինում մեծ տոների առթիվ սովորություն կար եկեղեցու կանթեղները վառել ու ներկաներին մոմ բաժանել` դրանք կանթեղներից վառելու համար: Այժմ Ճրագալույց են կոչվում Սուրբ Ծննդյան և Սուրբ Զատիկի նախորդ օրերը: Տարեկան երկու անգամ` Սուրբ Ծննդյան և Սուրբ Հարության ճրագալույցի պատարագից առաջ, եկեղեցիներում ընթերցվում է մեկ ընդարձակ հատված Դանիելի մարգարեության երրորդ գլխից:Ընթերցվող հատվածը ներկայացնում է Բաբելոնի արքա Նաբուգոդոնոսորի հրամանը իր շինած կուռքին երկրպագելու, երիտասարդների`Դանիել մարգարեի և նրա երեք ընկերների հրաժարման և ճշմարիտ Աստծուն փառաբանելու մասին (Դան. 3.1-90): Սարկավագներնայսընթերցումն անում են Սուրբ Խորանից: Այդ ժամանակ Խորանի վարագույրը փակ է լինում: Սարկավագները դուրս են գալիս վարագույրի ետեվից` ձեռքներին մոմեր բռնած: Դանիելի մարգարեությունից ընթերցվող հատվածը գալարաձև թղթի վրա է գրված լինում: Կենտրոնում կանգնելով` սարկավագներն ի լուր ամենքի բարձրաձայն հնչեցնում են այս ընթերցվածքը: Գերության մեջգտնվող երիտասարդներն իրենց անսասան հավատքի համար հալածվել են թագավորի կողմից: Նրանք` Դանիելի երեք ընկերները` Սեդրակը, Միսակը և Աբեդնագովը, գցվել են հրե հնոցի մեջ (Դան. 3.19-23), Դանիելը նետվել է առյուծների գուբը (Դան. 6.16), սակայն ամեն անգամ Աստված փրկել է նրանց: Երիտասարդների նետվելը հնոց, և նրանց փրկվելը մի գեղեցիկ խորհրդանիշ ունի: Հուրը մեղքերն են, երիտասարդները մարդիկ են, որոնց Քրիստոս աստված փրկեց մեղքերից և կործանումից: Սա շեշտվում է նաև ամեն օր Առավոտյան ժամերգության ժամանակ սարկավագի կողմից ասվող քարոզի մեջջ, որտեղ նշվում է, թե Քրիստոս իջավ հնոցի մեջ և երեք մանուկներին փրկեց քաղդեացիներից :