МОЛИТВА - ԱՂՈԹՔ

Обични братя в Христа, бих желал заедно да обсъдим важността от молитвата в нашия живот, да опитаме да си изясним, какво точно е нейното значение, за какви неща се молим и какви видове молитви съществуват."Молитва"означава, вяра, прошение към Господ, благословия, задоволство, възхвала, обръщение към Небесния Отец, основен начин за обръщение, т.е искрен диалог с Него. Молитва означава също съобщение с Бог,приемане на Неговата благодат, преобразяване с божественото. Молитвата, като комуникация с Господ има и своя посредник - Светият Дух. Според християнската вяра, Той също се явява и като учител, помощник на молещия се християнин, извор на вдъхновение и утеха в моменти на слабост, защото ние се молим (римляни 8.26). В Светата Книга "Библията" са дадени двете Христови молитви, както и пасажи от прошението Му в Гетсиманската градина (Мат. 26.36-46) (Марко 14.32-42) (Лука 22.39-46). Първата предадена молитва е Господната (Отче наш), втората когато предсказвайки победата си над земята и смъртта,Спасителят се готви да се завърне в Царството на Отца Си (Йоан 17.1-26), Иисус заръчва на верният християнин, често да се моли, всеки час "Всеки час трябва да се молите и да не се отегчавате" (Лука 18.1)"Радвайте се винаги и непрестанно се молете" (1 Тесалонийци 5.17). Той пренебрегва лицемерната, за показ пред хората молитва. "Когато се молим, да не бъдем като лицемерите" (Мат.6.5), съветва скришом да се молим(Мат.6.6) и в молитвите си да не бъдем многословни (Мат.6.7). Според ученията на духовните ни отци, молитвата е "портал", "духовна пътека" и общение с Небесната Истина. Без вяра, молитвата е безплодна и само извиращата от дълбока вяра молитва може да има въздействие, да бъде чута от Господа Бог. Съществуват два начина за молитва - лична и групова или още "обикновена". Лична е, когато човек било в храма или на друго място, усамотен отправя своето прошение, например преди хранене, сън или каквато и да е работа. Груповата - по време на всяка църковна служба, Св. литургия, когато общността се събира и под ръководството на духовния водач, отправя всеобща молитва, възвеличава Господ или се моли за покой на душите на напусналите този свят или установяване на световен мир и т.н. И двата начина на молитва имат изключително важно значение в нашия живот. Човек не може да пристъпи към всеобща молитва, без да е отправил своята лична, както нередно би било и обратното. Скъпи приятели, говорейки за молитвеното общение, трябва да отбележим, че съществуват различни видове молитви, "Покаятелна", "Благодарствена,"Възвеличаваща", "Тълкувателна" и "Посредническа". "Покаятелна молитва", когато човек чрез прошенията си изразява своето разкаяние и моли Божията милост. "Благодарствена молитва", когато с молитвените слова, изразяваме искрената си благодарност към Всевишния, за получените от Него дарове."Възвеличаваща молитва", когато славим Господа Бог за всичко, че въпреки грешната ни същност, продължава да пази нашият живот, както и мира по целия свят и т.н."Тълкувателна молитва", когато изразяваме тълкуването на святата вяра в църквата на която принадлежим, т.е. какво изповядваме, кой е Бог Отец Иисус Христос, Св. Дух и т.н. пример - символът на вярата по време на Светата Литургия. "Посредническа молитва", когато човек се обръща към светците с молба за тяхното застъпничество пред Господа Бог, защото те стоят от дясната Му страна и са близо до Него. Освен тези основни видове молитва съществуват и други различни, като например църковните тропари, паленето на свещи и окаждането с тамян. Скъпи вярващи, бих желал да бъдем активни, както в груповите, така и в уединените молитви, да се молим не само за себе си, а и за семействата ни, страната ни, Престолът-Майка, общността, както и за целокупния арменски народ, а защо не и за нашите врагове. Трябва твърдо да съзнаваме, че хората, Църквата и целият свят, се нуждаят от молитвата на всеки един от нас, и че Господ чува молбите ни и според тях ни дарява със своята обилна благодат.


ԱՂՈԹՔ

Սիրելի հավատացյալներ, այս անգամ ցանկանում եմ միասին բացահայտենք աղոթելու կարևորությունը մեր կյանքում, փորձենք պարզել, թե ինչ է նշանակում աղոթք, ինչի համար ենք աղոթում և աղոթքի ինչ տեսակներ կան: «Աղոթք» բառը նշանակում է հավատք, աղաչանք առ Աստված, օրհնություն, գոհություն, փառաբանություն, «խոսք ընդ Աստված», Աստծո հետ հաղորդակցվելու գլխավոր միջոց, այսինքն մարդու և Աստծու անկեղծ խոսակցություն: Աղոթել նշանակում է նաև Աստծո հետ միատեղվել, Աստծո շնորհը հագնել, աստվածայինով զգեստավորվել: Աղոթքն, որպես Աստծո հետ հաղորդակցության ձև, ունի իր միջոցը, որն է Սուրբ Հոգին: Քրիստոնեության հավատի համաձայն, Ս. Հոգին նաև աղոթողի ուսուցիչն ու օգնականն է աղոթքի ժամանակ, նրա ներշնչման աղբյուրը. «Նույնպես և Հոգին օգնության է հասնում մեր տկարություններին. Որովհետև մենք աղոթում ենք...» (Հռոմ. 8.26): Ս. Գրքում տրված են Հիսուս Քրիստոսի երկու  աղոթքներ և Գեթսեմանիում նրա աղոթքի (Մատթ. 26.36–46, Մարկ. 14.32–42, Ղուկ. 22.39–46) որոշմասերը: Առաջինը Տերունական աղոթքն է, մյուսը Հիսուսն արտասանել է այն ժամանակ, երբ, կանխատեսելով իր հաղթանակը աշխարհի ու մահվան նկատմամբ, պատրաստվում էր վերադառնալ իր Հոր մոտ (Հովհ. 17.1–26): Հիսուսը հավատացյալ քրիստոնյային պատվիրում է հաճախակի աղոթել, աղոթել ամենայն ժամ («Ամեն ժամ պետք է աղոթք անեք ու չձանձրանաք» Ղուկ. 18.1)  և անդադար («Ուրախ եղեք միշտ ու անդադար աղոթեցեք» (Ա Թեսաղ. 5.17): Նա հանդիմանում է կեղծավոր, ի ցույցմարդկանց կատարվող աղոթքները («Երբ դու աղոթես չլինես կեղծավորնրի նման» Մատթ. 6.5), պատվիրում է ծածուկ աղոթել (Մատթ. 6.6) և աղոթելիս հեթանոսների պես շատախոս չլինել (Մատթ. 6.7): Ըստ եկեղեցու Հայրերի ուսուցումների, աղոթքը մուտք է հոգևոր ոլորտ և հաղորդակցություն երկնային իրականության հետ: Առանց հավատի աղոթքն անուժ է, և միայն հավատից բխող աղոթքն է, որ կարող է ներգործություն ունենալ, լսելի լինել Աստծուն:Աղոթքի երկու ձև գոյություն ունի՝ անհատական և հրապարակային  կամ հասարակական: Անհատական, երբ մարդը լինի եկեղեցում թե մեկ այլ տեղ իր աղոթքն է անում, օրինակ հաց ուտելուց առաջ, քնելուց, որևէ գործ սկսելուց և այլն, իսկ հրապարակային կամ հասարակական աղոթքը կատարվում է եկեղեցում ժամերգությունների, պատարագների և մյուս եկեղեցական արարողությունների ընթացքում, երբ համայնքը հավաքվում է ու քահանայի գլխավորությամբ աղոթում. Փառաբանում Աստծուն, աղոթում ննջեցյալների հոգու հանգստության համար, աշխարհի խաղաղության համար և այլն: Մարդու կյանքում այս երկու աղոթքի ձևրն էլ կարևոր նշանակություն ունեն, չի կարող մասնակցել հասարակական աղոթքի ու անհատական աղոթք չանել, ինչպես նաև չի կարող միայն անհատական աղոթք անել ու հասարակական աղոթքին չմասնակցել: Սիրելի բարեկամներ, խոսելով աղոթքի մասին, պետք է նշենք, որ աղոթքի տարբեր տեսակներ գոյություն ունեն՝ ապաշխարողական աղոթք, գոհաբանական աղոթք, փառաբանական աղոթք, դավանաբանական աղոթք և բարեխոսական աղոթք: Ապաշխարողական աղոթք. Երբ մարդն իր աղոթքների միջոցով իր զղջումն է արտահայտում և Աստծուց ողորմություն խնդրում:Գոհաբանական աղոթք. Երբ մարդն իր աղոթքների միջոցով գոհություն (շնորհակալություն) է հայտնում Աստծուն իր ստացած պարգևների համար: Փառաբանական աղոթք. Երբ մարդն իր աղոթքների միջոցով փառք է տալիս Աստծուն ամեն ինչի համար, որ ինքը, չնայած իր մեղավոր լինելուն շարունակում է ապրել, որ Աստված խաղաղության մեջ է պահում այս աշխարհը և այլն: Դավանաբանական աղոթք. Երբ մարդն իր աղոթքների միջոցով արտահայտում է իր եկեղեցու դավանանքը, այսինքն ինչին է հավատում, ով է Աստված, Հիսուս Քրիստոսը, Ս. Հոգին և այլն (օրինակ Ս. Պատարագի ժամանակ «Հավատամքը»): Բարեխոսական աղոթք. Երբ մարդն իր աղոթքների միջոցով դիմում է մեր եկեղեցու սրբերին և խնդրում նրանց Աստծու մոտ բարեխոս լինեն իր համար, քանի որ սրբերը Աստծո աջ կողմում են և մեզանից ավելի մոտ են կանգնած Աստծուն: Աղոթքի այս հիմնական տեսակներից բացի կան նաև աղոթքի յուրահատուկ տեսակներ՝ օրինակ մեր եկեղեցական շարականները, որոնք բոլորը աղոթքներ են, մոմավառությունը, մատաղը, խնկարկությունը և այլն:

Սիրելի հավատացյալներ ցանկանում եմ, որ յուրաքանչյուրս էլ ակտիվ լինենք թե հասարակական, թե անհատական աղոթքներին, աղոթենք ոչ միայն մեր համար, այլ նաև մեր ընտանիքների, պետության, մայր եկեղեցու, մեր համայնքների, ինչու չէ մեր թշնամիների և մեր հայ ժողովրդի համար: Պետք է հստակ գիտակցենք, որ մարդիկ, եկեղեցին ու համայն աշխարհը մեր յուրաքանչյուրիս աղոթքի կարիքն ունի և Աստված լսում է բոլորիս աղոթքը ու ըստ մեր աղոթքների էլ շնորհներ տալիս մեզ: