ПРИЧАСТИЕ - ՀԱՂՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆ

Какво означава причастието, защо човек трябва непременно да се причестява и защо причастието се счита за тайнство. Причастието представлява пречистване, отношение, единение, тоест отношението между човек и Бог, единението с Господ. Преди да получи причастие вярващият с радост се подготвя и приема в себе си светото тяло на Иисус Христос, дава възможност на Господ да се всели в неговото тяло и така се съединява с Бог. Тайнството на причастието води началото си от нашия бог Иисус Христос в Ерусалим по време на Тайната вечеря:  „И когато ядяха, Иисус взе хляб, благослови и го разчупи, и като го даваше на учениците, каза: Вземете, яжте: това е Моето тяло.  Взе и чашата и като благодари, даде им я и каза: Пийте от нея всички! Защото това е Моята кръв на (новия) завет, която се пролива за мнозина за прощаване на греховете.“ (Матей 26: 26).  От този цитат от Библията се вижда, че Иисус Христос е сложил началото на тайнството и всичко това трябва да се изпълнява за опрощаване на човешките грехове. В друг цитат от Библията още по-подробно е описано за причастието: „Аз съм живият хляб, слязъл от небето; който яде от тоя хляб, ще живее вовеки; а хлябът, който Аз ще дам, е Моята плът, която ще отдам за живота на света” (Йоан 6:51). А на едно друго място се казва: „Който яде Моята плът и пие Моята кръв, има живот вечен, и Аз ще го възкреся в последния ден.” (Йоан 6:56). Вижте, драги вярващи, нашият Господ Иисус Христос, взимайки върху себе си греховете на цялото човечество, беше разпнат  за изцеление на човечеството, беше разпнат, за да може с пролятата Му кръв да се излекува човечеството от греховете му и ни даде тялото Си като истинска храна, а кръвта Си като истинско питие за опрощаване на греховете ни. Според думите на Иисус Христос, ние, християните участваме в светата литургия и за опрощаване на греховете ни приемаме Христовото тяло и кръв, съответно по време на светата литургия безквасния хляб и червеното вино с молитвите и благословията на свещеника, а също и с искрените молитви на вярващите се превръщат в истинското Христово тяло и кръв, и се раздават на вярващите като причастие. Драги вярващи, причастие може да приеме всеки без ограничение във възрастта.  Най-важното условие за взимането на причастие е човекът да бъде кръстен, да се покае и да съжали за направените от него грехове и да участва в общата или индивидуалната изповед. Важно условие също е преди да се вземе причастие да се тримери, тоест, ако вярващият трябва да получи причастие на светата литургия, от предната вечер около 8-9 часа до приемането на причастието не бива да яде и да пие нищо. Но ако човекът е болен и задължително трябва да вземе сутрин лекарство или  по лекарско предписание трябва нещо да хапне, нашите църковни отци са разрешили преди взимане на причастие да се изпие лекарството и да се хапне нещо. А преди официалните празници при постене най-малко една седмица или 40 дни,  може да се получи причастие. Причастие може да се приема всяка неделя, а най-малко 5 пъти в годината човек трябва да се причестява, значи всеки вярващ е длъжен на официалните празници да взима причастие и е желателно всяка седмица или поне веднъж или два пъти в месеца да се причестява, за да пречисти тялото от грехове и да осъществи връзка с Господ. Най-малко няколко пъти в седмицата измиваме тялото си от телесните мръсотии, а колко пъти в месеца изчистваме нашата душа от греховете й? Господ ни е дал възможност да се пречистим от греховете и да живеем спокойно. Нека всички ние да се възползваме от тази възможност!

Սիրելի հավատացյալներ, շարունակելով Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու յոթ խորհուրդների մասին բացատրությունները այս անգամ ցանկանում ենք ձեր ուշադրությանը ներկայացնել «Հաղորդություն» խորհուրդը, փորձենք հասկանալ ինչ է նշանակում հաղորդություն, ինչի համար մարդը պետք է անպայման հաղորդություն ստանա և ինչու է հաղորդությունը խորհուրդ համարվում: «Հաղորդություն» նշանակում է «հաղորդակցություն», «հարաբերություն», «միացում», այսինքն մարդ Աստված հարաբերություն, մարդը հաղորդակցվում է Աստծո հետ: Հաղորդություն ստանալիս հավատացյալները  սիրով պատրաստվում են և սրբությամբ Հիսուս Քրիստոսի մարմինը ընդունում են իրենց մեջ, թույլ են տալիս որ Աստված բնակվի իրենց մարմնի ներսում, միավորվում են Աստծո հետ: Հաղորդության խորդուրդը հաստատվել է մեր Տիրոջ Հիսուս Քրիստոսի կողմից Երուսաղեմում Վերնատան մեջ վերջին ընթրիքի ժամանակ. «Մինչ անոնք կուտեին, Հիսուս առավ հացը, օրհնեց ու կտրեց և տվավ աշակերտներուն ու ասաց. «Առեք կերեք, այս է իմ մարմինս»: Եվ գավաթը առավ գոհացավ ու տվավ անոնց ու ասաց.«Ամենքդ ալ խմեցեք ասկէ. Վասն զի ասիկա է իմ արյունս նոր ուխտի, որ պիտի թափվի շատերի մեղքերուն թողության համար» (Մատթ. 26:26): Ավետարանական այս հատվածից պարզ երևում է, որ Հիսուս Քրիստոս հիմնեց այս խորհուրդը և այս ամենը պետք է կատարվի մարդու մեղքերի թողության համար, դեռ ավելին Ավետարանական ուրիշ հատվածում ավելի մանրամասն է խոսում հաղորդության մասին. «Ես եմ կենդանի հացը, որ երկնքից իջած, ով որ այս հացից ուտի հավիտենապես կապրի և այն հացը, որ ես կտամ իմ մարմինն է, որը ես կտամ, որ աշխարհը կյանք ունենա» (Հովհ.6:51) կամ մի ուրիշ տեղում ասում է. «Ով ուտում է իմ մարմինը և ըմպում է իմ արյունը, հավիտենական կյանք ունի, ... քանի որ իմ մարմինը ճշմարիտ կերակուր է, իսկ արյունը ճշմարիտ ըմպելիք» (Հովհ.6:56): Ահա տեսեք սիրելի հավատացյալներ մեր Տերը Հիսուս Քրիստոս համայն մարդկության մեղքերը իր վրա վեցնելով խաչվեց մարդու փրկության համար, խաչվեց, որ իր թափած արյունով փրկի մարդուն մեղքերից և իր մարմինը որպես ճշմարիտ կերակուր, իսկ արյունը ճշմարիտ ըմպելիք տվեց մեզ մեր մեղքերի թողության համար: Քրիստոսի խոսքի համաձայն մենք քրիստոնյաներս մասնակցում ենք պատարագին ու մեր մեղքերի թողության համար ճաշակում ենք Քրիստոսի մարմինն ու արյունը, այսինքն պատարագի ժամանակ անթթխմոր հացն ու անապակ գինին քահանայի աղոթքներով ու օրհնություններով ինչպես նաև համայնքի սրտաբուխ աղոթքներով փոխակերպվում է և դառնում Քրիստոսի ճշմարիտ մարմինն ու արյունը ու բաժանվում ժողովրդին որպես հաղորդություն: Սիրելի հավատացյալներ, հաղորդություն կարող է ստանալ յուրաքանչյուր մարդ առանց տարիքային սահմանափակության, ամենակարևոր նախապայմանը հաղորդություն ստանալու համարը մարդը անպայման պետք մկրտված լինի, ապաշխարի, զղջա իր կատարած մեղքի համար, մասնակցի ընդհանրական կամ անհատական խոստովանության: Կարևոր նախապայմաններից է նաև հաղորդություն ստանալուց առաջ ծոմ պահելը, այսինքն եթե մարդը պատարագին պետք է հաղորդություն ստանա նախորդ օրը երեկոյան մոտավորապես ժամը ութից կամ իննից հետո մինչև հաջորդ օրը պատարագի ավարտը՝ հաղորդություն ստանալը,  պետք է ոչինչ չուտի, սակայն նրանք, ովքեր առողջական խնդիրներ ունեն և անպայման առավոտյան պետք է դեղ խմեն կամ բժշկի խորհրդով անպայման պետք է մի որևէ բան ուտեն, մեր եկեղեցու հայրերը թույլատրել են հաղորդություն ստանալուց առաջ դեղ խմել կամ մի փոքր բան ուտել: Իսկ տաղավար տոներից առաջ հատուկ մեկ շաբաթ կամ քառասուն օր պահք պահելուց հետո կարելի է հաղորդություն ստանալ: Հաղորդություն կարելի է ստանալ ամեն կիրակի, իսկ ամենաքիչը մարդն տարվա մեջ հինգ անգամ պետք է հաղորդություն ստանա, այսինքն ամեն քրիստոնյա պարտավոր է տաղավար տոներին հաղորդություն ստանա, և շատ ցանկալի է ամեն կիրակի կամ գոնե ամիսը մեկ կամ երկու անգամ հաղորդվի, այսինքն մաքրի մարմինը մեղքերից և կապ պահպանի Աստծո հետ: Մենք ամենաքիչը շաբաթը մի քանի անգամ լվանում ենք մեր մարմինը մարմնական կեղտերից, իսկ մեր հոգին ամսվա ընթացքում քանի անգամ ենք լվանում կեղտերից՝ մեղքերից: Աստված մեզ տվել է հնարավորություն մաքրվել մեղքերից ու հանգիստ ապրել.եկեք ամենքս էլ օգտագործենք մեզ տրված հնարավորությունը: